تبلیغات
مهربانی کی سر آمد ... مهربانان را چه شد؟ - زهر شیرین
مهربانی کی سر آمد ... مهربانان را چه شد؟
زندگی یعنی : آمدن، رفتن، دویدن، عشق ورزیدن، در غم انسان نشستن، یا بپای شادمانی های مردم پای كوبیدن، كار كردن كار كردن، آرمیدن...

زهر شیرین

 

 

تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق ،

كه نامی خوشتر از اینت ندانم

و گر هر لحظه رنگی تازه گیری ،

به غیر از زهر شیرینت نخوانم

 

تو زهری ،  زهر گرم سینه سوزی ،

تو شیرینی ، كه شور هستی از توست

شراب جام خورشیدی ، كه جان را

نشاط از تو ، غم از تو ، مستی از توست

 

به آسانی ، مرا از من ربودی

درون كوره ی غم آزمودی

دلت آخر به سرگردانیم سوخت

نگاهم را به زیبایی گشودی

 

بسی گفتند : '' دل از عشق بر گیر !

كه ، نیرنگ است و افسون است و جادوست ! ''

ولی ما دل به او بستیم و دیدیم

كه او زهر است اما ... نوشداروست !

 

چه غم دارم كه این زهر تب آلود ،

تنم را در جدایی می گدازد

از آن شادم كه در هنگامه ی درد،

غمی شیرین دلم را می نوازد

 

اگر مرگم به نامردی نگیرد:

مرا مهر تو در دل جاودانی ست

و گر عمرم به ناكامی سر آید ؛

تو را دارم كه ، مرگم زندگانی ست .

                                                  " فریدون مشیری " 




طبقه بندی: شعر، 


نوشته شده در تاريخ یکشنبه 8 مرداد 1385 توسط شجاعی نیا


درباره وبلاگ
جستجو
آرشيو مطالب
آخرين مطالب
نويسندگان
موضوعات
پيوندهاي روزانه
آمار سايت