تبلیغات
مهربانی کی سر آمد ... مهربانان را چه شد؟ - زمانه خونریز است (حمید مصدق)
مهربانی کی سر آمد ... مهربانان را چه شد؟
زندگی یعنی : آمدن، رفتن، دویدن، عشق ورزیدن، در غم انسان نشستن، یا بپای شادمانی های مردم پای كوبیدن، كار كردن كار كردن، آرمیدن...

ببند غنچه صفت لب، زمانه خونریز است

گل مراد چه جویی سموم پاییز است

 

سراب حسرت ایام حاصل فرهاد

شراب دلکش شیرین به کام پرویز است

 

لبم به جام و سرشکم به جام می‌لغزد

تهی ز باده و از اشک جام لبریز است

 

به هر که می نگرم غرق بدگمانی‌هاست

 ز هر که می شنوم داستان پرهیز است

 

ز لاله زار جهان بوی داغ می اید

به جویبار دود خون چه وحشت انگیز است

 

همیشه کشور دارا خراب از اسکندر

هماره ملکت جم زیر چنگ چنگیز است

 

از آنچه رفت به ما هیچ جای گفتن نیست

چرا؟ که در پس دیوار گوشها تیز است

 

 کدام نقطه دمی امن می‌توانی زیست

به هر کجا که روی آسمان بلاخیز است

 

چنان شکست زمانه پرم که پندارم

شکنجه های تو بر من محبت آمیز است

 

من و مضایقه از جان ؟ تو آنچنان خوبی

که پیش پای تو جان حمید ناچیز است






نوشته شده در تاريخ دوشنبه 11 مرداد 1389 توسط شجاعی نیا


درباره وبلاگ
جستجو
آرشيو مطالب
آخرين مطالب
نويسندگان
موضوعات
پيوندهاي روزانه
آمار سايت