تبلیغات
مهربانی کی سر آمد ... مهربانان را چه شد؟ - نوروز در زمستان (احمد شاملو)
مهربانی کی سر آمد ... مهربانان را چه شد؟
زندگی یعنی : آمدن، رفتن، دویدن، عشق ورزیدن، در غم انسان نشستن، یا بپای شادمانی های مردم پای كوبیدن، كار كردن كار كردن، آرمیدن...

سالی
 نوروز
بی‌چلچله بی‌بنفشه می‌آید،
بی‌جنبش ِ سرد ِ برگ ِ نارنج بر آب
بی گردش ِ مُرغانه‌ی رنگین بر آینه.

 سالی
 نوروز
بی‌گندم ِ سبز و سفره می‌آید،
بی‌پیغام ِ خموش ِ ماهی از تُنگ ِ بلور
بی‌رقص ِ عفیف ِ شعله در مردنگی.

سالی
 نوروز
 همراه ِ به‌درکوبی‌ مردانی
سنگینی‌ بار ِ سال‌هاشان بر دوش:
تا لاله‌ی سوخته به یاد آرد باز
نام ِ ممنوع‌اش را
و تاقچه‌ی گناه
 دیگر بار
با احساس ِ کتاب‌های ممنوع
تقدیس شود.

در معبر ِ قتل ِ عام
شمع‌های خاطره افروخته خواهد شد.
دروازه‌های بسته
 
 به‌ناگاه
 فراز خواهد شد
دستان ِ اشتیاق
 از دریچه‌ها دراز خواهد شد
لبان ِ فراموشی
 به خنده باز خواهد شد

و بهار
 در معبری از غریو
تا شهر ِ خسته
 پیش‌باز خواهد شد.

سالی
 آری
بی‌گاهان
نوروز
 چنین
 آغاز خواهد شد.






نوشته شده در تاريخ شنبه 29 اسفند 1388 توسط شجاعی نیا


درباره وبلاگ
جستجو
آرشيو مطالب
آخرين مطالب
نويسندگان
موضوعات
پيوندهاي روزانه
آمار سايت